OPEN NAVIGATIE
SLUIT NAVIGATIE
NL / FR / EN



X

Palestina


Vredesactivitste Brigitte Herremans uit Tel-Aviv gedeporteerd. Oproep tot steun van de culturele boycot van Israël blijft actueel.


Lees hier het bericht over vredesactiviste Brigitte Herremans, die uit Tel-Aviv is gedeporteerd (uit De Morgen), met voorwoord van Alain Platel:
 
 
Beste mensen,

Het bericht dat Brigitte Herremans uit Tel Aviv werd gedeporteerd, is intriest.

Brigitte is één van die zeldzame personen die - bijzonder goed geïnformeerd en op de hoogte van de Israëlisch-Palestijnse situatie - een sterk gefundeerde en genuanceerde visie heeft over "the situation".

Haar engagement, acties en pleidooien zijn er altijd op gericht om - met begrip voor en steeds in dialoog met beide partijen - toch het fundamentele onrecht dat iederéén ter plaatse constateert en dat door de internationale gemeenschap al decennia lang wordt veroordeeld, te blijven aanklagen.

Zoals Ludo Abicht hieronder schrijft, is deze deportatie het zoveelste bewijs dat élke kritiek op de Israëlische regering monddood wordt gemaakt en er geen enkel perspectief wordt gegeven op een constructieve en duurzame oplossing in deze regio.

Héél erg betreurenswaardig.
Ik wil hierbij mijn oprechte steun betuigen aan Brigitte Herremans
en mijn respect uitdrukken voor de niet aflatende moed die zij in deze materie toont.

Alain Platel


artikel 'Brigitte Herremans uit Tel Aviv gedeporteerd' (De Morgen) : http://www.dm.be/s/ax13534b7/AqN06


de herhaling van de oproep tot steun van de culturele boycot van Israël door les ballets C de la B blijft actueel:


Sedert 2004 ondersteunt les ballets C de la B een culturele boycot van Israël en speelt het geen voorstellingen in Israël. Door de verhoogde spanningen in het gebied, herhaalt les ballets C de la B de oproep om de boycot te steunen. Alain Platel onderstreept deze herhaling met een nieuwe open brief:

Lezersbrief van Alain Platel (les ballets C de la B).
Gent, 12 oktober 2015.

 
Hierbij wil ik opnieuw een duidelijke oproep doen ter ondersteuning van de (culturele) boycot van Israël. Ik ben écht niet zo'n held en het is telkens met een bezwaard gemoed dat ik in actie kom wanneer ik het gevoel heb dat dit moet. Nog moeilijker wordt het wanneer ik collega artiesten - wiens werk ik heel bijzonder waardeer - in dat verband moet tegen spreken, wanneer zij beweren dat dit soort acties of statements ofwel niet onze taak zijn, ofwel absoluut geen aarde aan de dijk brengen. 
 
Mijn (artistieke) samenwerking met Joodse én Palestijnse artiesten zowel in de Bezette Gebieden als hier in België, laten mij echter geen keuze. Al sedert mijn eerste bezoek aan de Bezette Gebieden - in 2001 en dit tijdens de tweede intifada - ben ik ervan overtuigd geraakt dat het oplossen van het conflict in dit gebied van de wereld cruciaal zou kunnen zijn en een enorme boost zou kunnen geven aan een positieve ontwikkeling in de hele regio en bij uitbreiding aan de hele Oost-West verhoudingen. Dat is uiteraard bijzonder naïef en utopisch, maar ik geloof dat het goed is dergelijke utopieën te koesteren. Ik zie namelijk weinig of geen voorbeelden van hoe de bestaande politieke én militaire structuren de voorbije 60 jaar wél beweging in de zaak kregen/krijgen.
 
Het is dan ook dáárom dat ik meer dan ooit wil pleiten voor een delicaat maar bijzonder burgerinitiatief: de ondersteuning van de (culturele) boycot van Israël.
 
Recent hot news uit dit gebied komt er maar op het moment dat er ontoelaatbare wreedheden worden gepleegd op Joodse burgers. Wat daartoe concreet aanleiding heeft gegeven wordt ons echter niet verteld. Het lijkt telkens alsof er weer een Palestijnse extremist in een vlaag van zinsverbijstering de messen trekt en onschuldige Joodse burgers attaqueert. Wat we bijvoorbeeld niet horen is hoe ondertussen aan Joodse kolonisten en andere extremisten nooit aflatende (vaak gewelddadige) provocaties worden toegelaten, daarenboven onder voortdurende bescherming van Israëlische militairen en dát in de Palestijnse wijken, aan de Al Aqsa moskee en bij uitbreiding permanent en óveral in de Bezette Gebieden.
 
Fotograaf Filip Claus maakte onlangs een filmpje over een dergelijk evenement in de stad Hebron. Dat is een Palestijnse stad op de Westbank (zogenaamd Palestijns gebied!) met ongeveer 200.000 inwoners, waar 800 illegale kolonisten wonen die permanent bewaakt en ondersteund worden door ongeveer 2000 (!) Israëlische militairen. De Joodse kolonisten maken er regelmatig "toeristische wandelingen" in het Palestijnse gedeelte van de stad en dit onder begeleiding van een klein leger van Israëlische soldaten ... Een dagelijkse (!) stuitende provocatieve aanwezigheid.
 
Het is één van de continue pesterijen, naast de véél ingrijpender acties. Nog steeds is Gaza een openluchtgevangenis, nog steeds en voortdurend worden gronden, huizen en bezittingen van Palestijnen systematisch en illegaal ingepalmd of gewoon vernietigd. Nog steeds en élke dag worden illegale nederzettingen gebouwd in Palestijnse gebieden. Nog elke dag worden Palestijnen gepest, gediscrimineerd, opgepakt, opgesloten of - indien "nodig" - gewoon neergeschoten. Het OCHA (Office for the Coordination of Human Affairs), een humanitaire organisatie van de Verenigde Naties, publiceert bijvoorbeeld regelmatig de schokkende cijfers van de "onzichtbare slachtoffers" die daar jaarlijks vallen (zie: http://www.ochaopt.org/documents/ocha_opt_the_humanitarian_monitor_2014_10_02_english.pdf).
 
Je kunt je daarbij afvragen hoe het komt dat Palestijnen daar op het eerste zicht zo gelaten op reageren. De gigantische militaire bescherming, de continue juridische en administratieve bevoordeling van Joodse kolonisten, en de selectieve berichtgeving hier bevorderen dit.
 
Zoals velen al lang voorspellen leidt dit onafwendbaar tot de radicalisering langs beide kanten die we al geruime tijd en duidelijk zien toenemen. En zoals velen al lang voorspellen staan we ook nu weer voor het begin van een intifada. De derde wordt ze genoemd. En als die, zoals even voorspelbaar, op een gruwelijk wreedaardige manier wordt neergeslagen, zal het misschien voor éven weer wat kalmer worden ... om te wachten op de vierde intifada en de vijfde, de zesde ... etc. Tenzij er veel meer en duidelijke druk wordt uitgeoefend op de Israëlische regering(en) om aan échte, constructieve en blijvende oplossingen te werken. Een (culturele) boycot is geweldloos maar irriteert gewéldig en is met vurige pleitbezorgers als bisschop Desmond Tutu in héél goed gezelschap.
 
Alain Platel
les ballets C de la B
 
Info omtrent de Belgische campagne voor een Academische en Culturele boycot van Israël:
www.bacbi.be
www.vrede.be


Meer uitleg over het standpunt van les ballets C de la B omtrent de culturele boycot van Israël, vind u via deze link.